Wyczekiwanie

Jest cos niesamowitego w czekaniu, takiego, ze gdyby pozbawić jego nasze życie, to straciłoby ono swój urok i sens.

Warto czekać. Trwać. Mieć nadzieję.

Ale nie chodzi tu o bierne czekanie. Staraj się przygotowywać na to, co ma nadejść, na to do czego dazysz. Tak, aby być coraz lepsza wersja siebie. Udoskonalona wersja.

OTO ŻYJĘ, OTO JA!

Tak, to znowu ja. Jestem zmęczona, ale żyję. Dzięki Bogu... bo pogubiłam się w tej pętli (?) nałogu.

Ech...

Mam tylko białe kartki, tusz , kałamarz, pioro
Za oknem ponuro już, ale od czego mam wyobraźnie?
Zdmuchnę z winyli kurz, wytężę swą jaźnię
Póki co piszę coś, kreślę znaki niewyraźnie
Do kaligrafii mi daleko, ale co?
Polak potrafi!
I tylko zaraz mnie coś trafi...
Bo to nie kwestia ortografii
Ortodoksji, ortoreksji
Autoagresji
Raz po raz upadam
Mówią, że to jak rasowy padawan
Zostawiam kleks
Nie, nie umiem tańczyć
Gdzie ja mam refleks?
Dzieci niańczyć
Wczoraj przypalilłam keks
Nie, nie jestem jak pan Kleks
Chciałabym odlecieć stąd

Przyjdź, Panie

Piszę do ciebie listy

Ślę je w butelce

W przestwory oceanów

Spokojnie ogarnia me serce

Twój urok mglisty

Unosi się fala słona

W kierunku pełni

43 zachody słońca 

I cienka chmur zasłona

Tak bardzo się tu tęskni

Jak rozbitek na tej planecie

Chcę wzbić się ku Niebu

Ale przywiązałeś mi do nogi

Kulę ziemską

Mam tutaj zadania do zrobienia

I zaległości

Z miłości