Jeśli ziarno nie obumrze...

Mogę stracić nad głową dach
Ale odnaleźć prawdziwy dom
Dziwny to przypadek, traf
Że straty nieraz zyskiem są
Bo przewartościowują, uczą
Świadomość jest mą ucztą
Mądrośći zdobytej nikt mi nie odbierze
Chociaż nie udaję, że do mądrych należe
Ale doświadczam wiele
I niepotrzebni mi fałszywi przyjaciele!
Odejść mogą!
Zamiast słodkiego kłamstwa
Wybieram gorzką prawdę
Każdy idzie swą drogą...
Niepewne lekarstwo lepsze niż żadne (?)

Mam raka, ale nie cofam się nadal.

Psychicznego, rzecz jasna.

Chciałam być szczęśliwa ten jeden dzień na sto dni przed maturą.
Po prostu ładnie wyglądać... dla niego... Wystroić się jak Bijons! 

Ale wyszło jak zwykle u mnie...
Sama nie wiem, czy kiedykolwiek będę serio szczęśliwa?

Głupie terminy!

To była najgorsza studniówka EVER!


Ale czegoś się nauczyłam.
Los chce ze mną grać w pokera, raz mi daje, raz zabiera.
Życie jest małą ściemniarą.

UMIERAAAAM! BEZ CIEBIEEE....

Ale wszystko ma seeens!

Spróbuj wykonać gest, nim uwierzysz, że nie warto mówić kocham...
Bo nic naprawdę nie pomoże, jeśli Ty nie pomożesz dziś miłości?

A zatem spróbuję wyznać, co czuję? 

To dla tego...

To dla tego, który pośpieszy na spotkanie

Temu, który go szuka w niespotykanych miejscach

To dla tego, który przybędzie na zawołanie

Temu, który milczy do niego prosto z serca

To dla tego, dla którego granice nie grają roli

Gdy może stanie się solą dla zwietrzałej soli

To dlatego, który daje bezinteresownie 

Dał mi ducha, gdy był koło mnie

 To dla tego, który się uniży przed Najwyższym

Który nazwie go przyjacielem Swym

Po prostu Ci powiem, to co czuję

Po prostu Ci dziękuję